Перевод: с латинского на английский

с английского на латинский

To scorn

  • 1 contemptio

    scorn, disdain, contempt.

    Latin-English dictionary of medieval > contemptio

  • 2 dērīsus

        dērīsus ūs, m    [derideo], mockery, scorn, derision: facile ad derisum stulta levitas ducitur, Ph.: derisui fuisse triumphum, Ta.
    * * *
    I
    derisa -um, derisior -or -us, derisissimus -a -um ADJ
    absurd, laughable; scorned (L+S)
    II
    mockery, scorn, derision
    III
    scorn; derision(Collins)

    Latin-English dictionary > dērīsus

  • 3 dērīsus

        dērīsus    P. of derideo.
    * * *
    I
    derisa -um, derisior -or -us, derisissimus -a -um ADJ
    absurd, laughable; scorned (L+S)
    II
    mockery, scorn, derision
    III
    scorn; derision(Collins)

    Latin-English dictionary > dērīsus

  • 4 rēiciō

        rēiciō (not reiiciō; imper. reice, disyl., V.), rēiēcī, iectus, ere    [re-+iacio], to throw back, fling back, hurl back: telum in hostīs, Cs.: togam ab umero, L.: ex umeris amictum, V.: de corpore vestem, O.: paenulam: ab ore colubras, O.: Capillus circum caput Reiectus neglegenter, T.: scutum, throw over the back (in flight): fatigata membra, i. e. stretch on the ground, Cu.: a se mea pectora, to push back, O.: (librum) e gremio suo, fling away, O.: oculos Rutulorum reicit arvis, averts, V.: pascentīs a flumine reice capellas, drive back, V.: in postremam aciem, throw to the rear, L.: se in eum, into his arms, T.— To force back, beat back, repel, repulse: eos in oppidum, Cs.: Tusci reiecti armis, V. ab Antiocheā hostem.— Pass, to be driven back: navīs tempestate reiectas revertisse, Cs.: reflantibus ventis reici: ex cursu Dyrrachium reiecti, L.—Fig., to drive back, drive away, cast off, remove, repel, reject: ad famem hunc ab studio, T.: ferrum et audaciam: retrorsum Hannibalis minas, H.— To reject contemptuously, refuse, scorn, disdain, despise: nos, T.: petentem, O.: Lydiam, H.: refutetur ac reiciatur ille clamor: quae cum reiecta relatio esset, when the appeal was overruled, L.: volgarīs taedas, O.: Reiectā praedā, H.: dona nocentium, H.— P. n. as s<*>bst.: reicienda, evils to be rejected: reiecta.—Of judges, to set aside, challenge peremptorily, reject: ex CXXV iudicibus quinque et LXX: potestas reiciendi, right of challenge.—Of persons, to refer, direct, assign: ad ipsam te epistulam: in hunc gregem Sullam, transfer (in your judgment).—In public life, to refer, turn over (for deliberation or decision): totam rem ad Pompeium, Cs.: ab tribunis ad senatum res est reiecta, L.: id cum ad senatum relatum esset, L.: ut nihil huc reicias: legati ab senatu reiecti ad populum, referred, L.—In time, to defer, postpone: a Kal. Febr. legationes in Idūs Febr. reiciebantur: repente abs te in mensem Quintilem reiecti sumus.
    * * *
    reicere, rejeci, rejectus V TRANS
    throw back; drive back; repulse, repel; refuse, reject, scorn

    Latin-English dictionary > rēiciō

  • 5 repudiō

        repudiō āvī, ātus, āre    [repudium], to cast off, put away, reject: Repudiatus repetor, T.— To reject, refuse, scorn, disdain, repudiate: sequestremne Plancium? respuerent aures... repudiarent, would scout (the suggestion): consilium senatūs a re p., deprive the state of, etc.: duces, Cs.: eloquentia a philosophis repudiata: condicionem aequissimam: populi R. gratiam, Cs.: consilium, T.: opimum dictionis genus funditus: ista securitas multis locis repudianda.
    * * *
    repudiare, repudiavi, repudiatus V
    reject; repudiate; scorn

    Latin-English dictionary > repudiō

  • 6 spernō

        spernō sprēvī, sprētus, ere    [SPAR-], to separate (old); hence, to despise, contemn, reject, scorn, spurn: abs te spernor? T.: qui te spernit: me animo, V.: comitemne sororem Sprevisti moriens, V.: veritas auspiciorum spreta est: doctrina deos spernens, L.: Consilium, O.: dulcīs amores, H.: partem solido demere de die, H.: obsequio deferri spernit aquarum, O.
    * * *
    spernere, sprevi, spretus V
    scorn, despise, spurn

    Latin-English dictionary > spernō

  • 7 temnō

        temnō —, —, ere    [1 TEM-], to slight, scorn, disdain, despise, contemn: volgaria, H.: divos, V.: ne temne, quod Praeferimus manibus vittas, V.
    * * *
    temnere, -, - V
    scorn, despise

    Latin-English dictionary > temnō

  • 8 contemno

    I
    contemnere, contempsi, contemptus V TRANS
    think little of; look down on, take poor view of; pay no heed/disregard/slight; treat with/hold in contempt, scorn, disdain; despise; keep away from, avoid
    II
    contemnere, contemsi, contemtus V TRANS
    think little of; look down on, take poor view of; pay no heed/disregard/slight; treat with/hold in contempt, scorn, disdain; despise; keep away from, avoid

    Latin-English dictionary > contemno

  • 9 derisus

    1.
    dērīsus, a, um, Part., from derideo.
    2.
    dērīsus, ūs, m. [derideo], mockery, scorn, derision (perh. not ante-Aug.):

    facile ad derisum stulta levitas ducitur,

    Phaedr. 5, 7, 3; Sen. Contr. 4 prooem.; Quint. 6, 3, 7; Tac. Agr. 39;

    esp.: in derisum facere,

    to mock, put to scorn, Vulg. Jer. 20, 7 sq.; id. Thren. 3, 14; cf.:

    in derisum habere, dare,

    id. Sap. 5, 3; 12, 25.

    Lewis & Short latin dictionary > derisus

  • 10 nasus

    1.
    nāsus, i, m. (ante - class. nasum, i, n.: quīs oculi non sunt neque nasum, Lucil. ap. Non. 215, 4; Plaut. Am. 1, 1, 288; id. Curc. 1, 2, 18; id. Men. 1, 2, 57; id. Mil. 4, 6, 41), the nose (syn nares).
    I.
    Lit.:

    nasus ita locatus est, ut quasi murus oculis interjectus esse videatur,

    Cic. N. D. 2, 57, 143:

    abripere alicui nasum mordicus,

    Plaut. Men. 1, 3, 12:

    naso exhibere molestiam,

    id. Capt. 4, 2, 37:

    naso clamare magnum,

    to snore, id. Mil. 3, 2, 9:

    acutus,

    id. Capt. 3, 4, 115:

    collisus nasus,

    Sen. Ira, 3, 22, 4:

    pravus,

    Hor. A. P. 36:

    congelati gutta nasi,

    Mart. 11, 98, 7:

    madidique infantia nasi,

    Juv. 10, 199:

    exprimere rorantem frigore nasum,

    Mart. 7, 37, 3:

    ingeminant geminos naso crispante cachinnos,

    Pers. 3, 87:

    si tibi displicuit tuus nasus,

    Juv. 6, 495:

    vigilanti stertere naso,

    id. 1, 57.—
    B.
    The nose, as the seat of quick smell; and also the feature whereby anger or scorn is expressed; cf. naris ( poet.):

    rancidum aprum antiqui laudabant, non quia nasus Illis nullus erat,

    Hor. S. 2, 2, 89.—Of anger:

    disce sed ira cadat naso, rugosaque sanna,

    Pers. 5, 91; Mart. 6, 64, 28.—Of scorn, derision, satirical wit, satire, sarcasm:

    naso adunco aliquem suspendere,

    Hor. S. 1, 6, 5:

    Balatro suspendens omnia naso,

    id. ib. 2, 8, 64:

    Lucilius, qui primus condidit stili nasum, Plin. N. H. praef. § 8: non cuicumque datum est habere nasum,

    Mart. 1, 42, 18:

    tacito ridere naso,

    id. 5, 19, 17:

    juvenesque senesque et pueri nasum rhinocerotis habent,

    id. 1, 3, 6.—
    II.
    Transf., the projecting part of a vessel, the nozzle or spout (cf. nassiterna):

    calix nasorum quatuor,

    Juv. 5, 46; cf. Mart. 14, 96.
    2.
    Nāsus, i, v. Nasos.

    Lewis & Short latin dictionary > nasus

  • 11 āspernor

        āspernor ātus, ārī, dep.    [ab + spernor], to disdain, reject, despise: familiam, T.: vos animo: consilia, L.: voluptatem ratione: velut diis aspernantibus placamina irae, L.: furorem a suis aris: alqm militiae dare, refuse, Ta.: haud aspernatus Tullius, consented, L.: non aspernante senatu, with the consent of: a philosopho, to be averse.—Pass.: haud aspernanda precare, V.
    * * *
    aspernari, aspernatus sum V DEP
    despise, scorn, disdain; spurn, push away, repel, reject; refuse, decline

    Latin-English dictionary > āspernor

  • 12 āversor

        āversor ātus, ārī, dep. intens.    [averto], to turn from, turn away, shrink from: aversari advocati et iam vix ferre posse: haerere homo, aversari.—To repulse, scorn, decline, shun, avoid: filium, L.: aspectum alcius, Ta.: scelus, Cu.: preces, L.: honorem, O.
    * * *
    I
    aversari, aversatus sum V DEP
    turn oneself away in disgust/horror, recoil; avoid, shun; refuse, reject
    II
    embezzler; pilferer, thief

    Latin-English dictionary > āversor

  • 13 contemptiō (-temt-)

        contemptiō (-temt-) ōnis, f    [com- + 1 TEM-], a despising, disregard, contempt, scorn, disdain: rerum humanarum: laborum: deorum, L.: mortis, Cu.: hostibus in contemptionem venire, to be despised by, Cs.: haec res illis contemptionem ad omnīs attulit, in the sight of all, Cs.

    Latin-English dictionary > contemptiō (-temt-)

  • 14 contemptus (-temt-)

        contemptus (-temt-) ūs, m    [com-+1 TEM-], a despising, contempt, scorn: alumnae, the slight done to, O.: hunc apparatum sequebantur contemptūs omnium, L.—A being despised, slight received, disagrace: contemptūs patientior huius, O.: contemptu tutus esse, insignificance, L.: Gallis prae magnitudine corporum suorum brevitas nostra contemptui est, an object of contempt, Cs.

    Latin-English dictionary > contemptus (-temt-)

  • 15 dē-dīgnor

        dē-dīgnor ātus, ārī, dep.,    to reject as unworthy, disdain, scorn, refuse: alquos maritos, V.: virum, O.: genibus procumbere Iovis, O.: venire, Ta.: sollicitare, O.

    Latin-English dictionary > dē-dīgnor

  • 16 dē-rīdeō

        dē-rīdeō sī, sus, ēre,    to laugh at, laugh to scorn, scoff at, deride, mock: omnīs istos: te, H.: derisum esse credo hominem: alqd, H.: derisus semel, hooted off: derideat Aethiopem albus, In.: merito, T.: deridet, cum iubet, etc., he is mocking. —Supin. acc.: ultro derisum advenit, T.

    Latin-English dictionary > dē-rīdeō

  • 17 dēspectus

        dēspectus adj. with sup.    [P. of despicio], contemptible, scorned: maxime natura eius, Ta.: despectissima pars servientium, Ta.
    * * *
    I
    despecta, despectum ADJ
    despicable; suffering contempt; insignificant; contemptible (L+S)
    II
    view down/from above; prospect/panorama; spectacle; (object of) contempt/scorn

    Latin-English dictionary > dēspectus

  • 18 dēspectus

        dēspectus ūs, m    [despicio], a looking down upon, view, prospect: ex oppido in campum, Cs.: ex omnibus partibus despectūs habere, points of view, Cs.— An object of contempt: ut (res R.) Treveris despectui sit, Ta.
    * * *
    I
    despecta, despectum ADJ
    despicable; suffering contempt; insignificant; contemptible (L+S)
    II
    view down/from above; prospect/panorama; spectacle; (object of) contempt/scorn

    Latin-English dictionary > dēspectus

  • 19 dēspicātiō

        dēspicātiō ōnis, f    [1 despicatus], contempt.— Only plur, sentiments of contempt.
    * * *
    scorn; contempt

    Latin-English dictionary > dēspicātiō

  • 20 dēspicātus

        dēspicātus adj. with sup.    [de+SPEC-], in contempt, despised: nos nostramque adulescentiam Habent despicatam, T.— Contemptible, despicable: despicatissimus homo.
    * * *
    I
    despicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um ADJ
    despicable, contemptable; that is an object of contempt; despised (L+S)
    II
    despicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um ADJ
    III
    scorn; contempt; (only DAT L+S)

    Latin-English dictionary > dēspicātus

См. также в других словарях:

  • scorn´er — scorn «skrn», verb, noun. –v.t. 1. to look down upon; think of as mean or low; despise: »Honest boys scorn sneaks and liars. Death had he seen…knew all his shapes, and scorn d them all (Scott). SYNONYM(S): disdain, spurn. 2. to reject or refuse… …   Useful english dictionary

  • Scorn — (sk[^o]rn), n. [OE. scorn, scarn, scharn, OF. escarn, escharn, eschar, of German origin; cf. OHG. skern mockery, skern[=o]n to mock; but cf. also OF. escorner to mock.] 1. Extreme and lofty contempt; haughty disregard; that disdain which springs… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Scorn (comics) — Scorn Scorn, as seen in the cover of Adventures of Superman #553 (December 1997) Publication information Publisher …   Wikipedia

  • Scorn — Scorn, v. t. [imp. & p. p. {Scorned} (sk[^o]rnd); p. pr. & vb. n. {Scoring}.] [OE. scornen, scarnen, schornen, OF. escarnir, escharnir. See {Scorn}, n.] 1. To hold in extreme contempt; to reject as unworthy of regard; to despise; to contemn; to… …   The Collaborative International Dictionary of English

  • Scorn — is a feeling of contempt or disdain for something or somebody; to despise. Scorn may also refer to:Music * Scorn (band) * Scorn of the Women , an album by Weddings Parties Anything * Scorn Defeat , an album by Sigh * Forever Scorned , an album by …   Wikipedia

  • scorn — scorn·er; scorn·ful; scorn; scorn·ful·ly; scorn·ful·ness; …   English syllables

  • scorn´ful|ness — scorn|ful «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun …   Useful english dictionary

  • scorn´ful|ly — scorn|ful «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun …   Useful english dictionary

  • scorn|ful — «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun …   Useful english dictionary

  • Scorn — Pays d’origine Birmingham, Angleterre  Royaume Uni Genre musical Dub, Musique industrielle …   Wikipédia en Français

  • scorn — [skôrn] n. [ME < OFr escharn < escharnir, to scorn < Gmc base akin to OHG skernon, to mock, scern, a joke < IE base * (s)ker , to leap, jump about > Gr skairein, to jump, dance] 1. extreme, often indignant, contempt for someone or… …   English World dictionary

Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»