-
1 contemptio
scorn, disdain, contempt. -
2 dērīsus
-
3 dērīsus
-
4 rēiciō
rēiciō (not reiiciō; imper. reice, disyl., V.), rēiēcī, iectus, ere [re-+iacio], to throw back, fling back, hurl back: telum in hostīs, Cs.: togam ab umero, L.: ex umeris amictum, V.: de corpore vestem, O.: paenulam: ab ore colubras, O.: Capillus circum caput Reiectus neglegenter, T.: scutum, throw over the back (in flight): fatigata membra, i. e. stretch on the ground, Cu.: a se mea pectora, to push back, O.: (librum) e gremio suo, fling away, O.: oculos Rutulorum reicit arvis, averts, V.: pascentīs a flumine reice capellas, drive back, V.: in postremam aciem, throw to the rear, L.: se in eum, into his arms, T.— To force back, beat back, repel, repulse: eos in oppidum, Cs.: Tusci reiecti armis, V. ab Antiocheā hostem.— Pass, to be driven back: navīs tempestate reiectas revertisse, Cs.: reflantibus ventis reici: ex cursu Dyrrachium reiecti, L.—Fig., to drive back, drive away, cast off, remove, repel, reject: ad famem hunc ab studio, T.: ferrum et audaciam: retrorsum Hannibalis minas, H.— To reject contemptuously, refuse, scorn, disdain, despise: nos, T.: petentem, O.: Lydiam, H.: refutetur ac reiciatur ille clamor: quae cum reiecta relatio esset, when the appeal was overruled, L.: volgarīs taedas, O.: Reiectā praedā, H.: dona nocentium, H.— P. n. as s<*>bst.: reicienda, evils to be rejected: reiecta.—Of judges, to set aside, challenge peremptorily, reject: ex CXXV iudicibus quinque et LXX: potestas reiciendi, right of challenge.—Of persons, to refer, direct, assign: ad ipsam te epistulam: in hunc gregem Sullam, transfer (in your judgment).—In public life, to refer, turn over (for deliberation or decision): totam rem ad Pompeium, Cs.: ab tribunis ad senatum res est reiecta, L.: id cum ad senatum relatum esset, L.: ut nihil huc reicias: legati ab senatu reiecti ad populum, referred, L.—In time, to defer, postpone: a Kal. Febr. legationes in Idūs Febr. reiciebantur: repente abs te in mensem Quintilem reiecti sumus.* * *reicere, rejeci, rejectus V TRANSthrow back; drive back; repulse, repel; refuse, reject, scorn -
5 repudiō
repudiō āvī, ātus, āre [repudium], to cast off, put away, reject: Repudiatus repetor, T.— To reject, refuse, scorn, disdain, repudiate: sequestremne Plancium? respuerent aures... repudiarent, would scout (the suggestion): consilium senatūs a re p., deprive the state of, etc.: duces, Cs.: eloquentia a philosophis repudiata: condicionem aequissimam: populi R. gratiam, Cs.: consilium, T.: opimum dictionis genus funditus: ista securitas multis locis repudianda.* * *repudiare, repudiavi, repudiatus Vreject; repudiate; scorn -
6 spernō
spernō sprēvī, sprētus, ere [SPAR-], to separate (old); hence, to despise, contemn, reject, scorn, spurn: abs te spernor? T.: qui te spernit: me animo, V.: comitemne sororem Sprevisti moriens, V.: veritas auspiciorum spreta est: doctrina deos spernens, L.: Consilium, O.: dulcīs amores, H.: partem solido demere de die, H.: obsequio deferri spernit aquarum, O.* * *spernere, sprevi, spretus Vscorn, despise, spurn -
7 temnō
temnō —, —, ere [1 TEM-], to slight, scorn, disdain, despise, contemn: volgaria, H.: divos, V.: ne temne, quod Praeferimus manibus vittas, V.* * *temnere, -, - Vscorn, despise -
8 contemno
Icontemnere, contempsi, contemptus V TRANSthink little of; look down on, take poor view of; pay no heed/disregard/slight; treat with/hold in contempt, scorn, disdain; despise; keep away from, avoidIIcontemnere, contemsi, contemtus V TRANSthink little of; look down on, take poor view of; pay no heed/disregard/slight; treat with/hold in contempt, scorn, disdain; despise; keep away from, avoid -
9 derisus
1.dērīsus, a, um, Part., from derideo.2.dērīsus, ūs, m. [derideo], mockery, scorn, derision (perh. not ante-Aug.):facile ad derisum stulta levitas ducitur,
Phaedr. 5, 7, 3; Sen. Contr. 4 prooem.; Quint. 6, 3, 7; Tac. Agr. 39;esp.: in derisum facere,
to mock, put to scorn, Vulg. Jer. 20, 7 sq.; id. Thren. 3, 14; cf.:in derisum habere, dare,
id. Sap. 5, 3; 12, 25. -
10 nasus
1.nāsus, i, m. (ante - class. nasum, i, n.: quīs oculi non sunt neque nasum, Lucil. ap. Non. 215, 4; Plaut. Am. 1, 1, 288; id. Curc. 1, 2, 18; id. Men. 1, 2, 57; id. Mil. 4, 6, 41), the nose (syn nares).I.Lit.:B.nasus ita locatus est, ut quasi murus oculis interjectus esse videatur,
Cic. N. D. 2, 57, 143:abripere alicui nasum mordicus,
Plaut. Men. 1, 3, 12:naso exhibere molestiam,
id. Capt. 4, 2, 37:naso clamare magnum,
to snore, id. Mil. 3, 2, 9:acutus,
id. Capt. 3, 4, 115:collisus nasus,
Sen. Ira, 3, 22, 4:pravus,
Hor. A. P. 36:congelati gutta nasi,
Mart. 11, 98, 7:madidique infantia nasi,
Juv. 10, 199:exprimere rorantem frigore nasum,
Mart. 7, 37, 3:ingeminant geminos naso crispante cachinnos,
Pers. 3, 87:si tibi displicuit tuus nasus,
Juv. 6, 495:vigilanti stertere naso,
id. 1, 57.—The nose, as the seat of quick smell; and also the feature whereby anger or scorn is expressed; cf. naris ( poet.):II.rancidum aprum antiqui laudabant, non quia nasus Illis nullus erat,
Hor. S. 2, 2, 89.—Of anger:disce sed ira cadat naso, rugosaque sanna,
Pers. 5, 91; Mart. 6, 64, 28.—Of scorn, derision, satirical wit, satire, sarcasm:naso adunco aliquem suspendere,
Hor. S. 1, 6, 5:Balatro suspendens omnia naso,
id. ib. 2, 8, 64:Lucilius, qui primus condidit stili nasum, Plin. N. H. praef. § 8: non cuicumque datum est habere nasum,
Mart. 1, 42, 18:tacito ridere naso,
id. 5, 19, 17:juvenesque senesque et pueri nasum rhinocerotis habent,
id. 1, 3, 6.—Transf., the projecting part of a vessel, the nozzle or spout (cf. nassiterna):2.calix nasorum quatuor,
Juv. 5, 46; cf. Mart. 14, 96.Nāsus, i, v. Nasos. -
11 āspernor
āspernor ātus, ārī, dep. [ab + spernor], to disdain, reject, despise: familiam, T.: vos animo: consilia, L.: voluptatem ratione: velut diis aspernantibus placamina irae, L.: furorem a suis aris: alqm militiae dare, refuse, Ta.: haud aspernatus Tullius, consented, L.: non aspernante senatu, with the consent of: a philosopho, to be averse.—Pass.: haud aspernanda precare, V.* * *aspernari, aspernatus sum V DEPdespise, scorn, disdain; spurn, push away, repel, reject; refuse, decline -
12 āversor
āversor ātus, ārī, dep. intens. [averto], to turn from, turn away, shrink from: aversari advocati et iam vix ferre posse: haerere homo, aversari.—To repulse, scorn, decline, shun, avoid: filium, L.: aspectum alcius, Ta.: scelus, Cu.: preces, L.: honorem, O.* * *Iaversari, aversatus sum V DEPturn oneself away in disgust/horror, recoil; avoid, shun; refuse, rejectIIembezzler; pilferer, thief -
13 contemptiō (-temt-)
contemptiō (-temt-) ōnis, f [com- + 1 TEM-], a despising, disregard, contempt, scorn, disdain: rerum humanarum: laborum: deorum, L.: mortis, Cu.: hostibus in contemptionem venire, to be despised by, Cs.: haec res illis contemptionem ad omnīs attulit, in the sight of all, Cs. -
14 contemptus (-temt-)
contemptus (-temt-) ūs, m [com-+1 TEM-], a despising, contempt, scorn: alumnae, the slight done to, O.: hunc apparatum sequebantur contemptūs omnium, L.—A being despised, slight received, disagrace: contemptūs patientior huius, O.: contemptu tutus esse, insignificance, L.: Gallis prae magnitudine corporum suorum brevitas nostra contemptui est, an object of contempt, Cs. -
15 dē-dīgnor
dē-dīgnor ātus, ārī, dep., to reject as unworthy, disdain, scorn, refuse: alquos maritos, V.: virum, O.: genibus procumbere Iovis, O.: venire, Ta.: sollicitare, O. -
16 dē-rīdeō
dē-rīdeō sī, sus, ēre, to laugh at, laugh to scorn, scoff at, deride, mock: omnīs istos: te, H.: derisum esse credo hominem: alqd, H.: derisus semel, hooted off: derideat Aethiopem albus, In.: merito, T.: deridet, cum iubet, etc., he is mocking. —Supin. acc.: ultro derisum advenit, T. -
17 dēspectus
dēspectus adj. with sup. [P. of despicio], contemptible, scorned: maxime natura eius, Ta.: despectissima pars servientium, Ta.* * *Idespecta, despectum ADJdespicable; suffering contempt; insignificant; contemptible (L+S)IIview down/from above; prospect/panorama; spectacle; (object of) contempt/scorn -
18 dēspectus
dēspectus ūs, m [despicio], a looking down upon, view, prospect: ex oppido in campum, Cs.: ex omnibus partibus despectūs habere, points of view, Cs.— An object of contempt: ut (res R.) Treveris despectui sit, Ta.* * *Idespecta, despectum ADJdespicable; suffering contempt; insignificant; contemptible (L+S)IIview down/from above; prospect/panorama; spectacle; (object of) contempt/scorn -
19 dēspicātiō
dēspicātiō ōnis, f [1 despicatus], contempt.— Only plur, sentiments of contempt.* * *scorn; contempt -
20 dēspicātus
dēspicātus adj. with sup. [de+SPEC-], in contempt, despised: nos nostramque adulescentiam Habent despicatam, T.— Contemptible, despicable: despicatissimus homo.* * *Idespicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um ADJdespicable, contemptable; that is an object of contempt; despised (L+S)IIdespicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um ADJIIIscorn; contempt; (only DAT L+S)
См. также в других словарях:
scorn´er — scorn «skrn», verb, noun. –v.t. 1. to look down upon; think of as mean or low; despise: »Honest boys scorn sneaks and liars. Death had he seen…knew all his shapes, and scorn d them all (Scott). SYNONYM(S): disdain, spurn. 2. to reject or refuse… … Useful english dictionary
Scorn — (sk[^o]rn), n. [OE. scorn, scarn, scharn, OF. escarn, escharn, eschar, of German origin; cf. OHG. skern mockery, skern[=o]n to mock; but cf. also OF. escorner to mock.] 1. Extreme and lofty contempt; haughty disregard; that disdain which springs… … The Collaborative International Dictionary of English
Scorn (comics) — Scorn Scorn, as seen in the cover of Adventures of Superman #553 (December 1997) Publication information Publisher … Wikipedia
Scorn — Scorn, v. t. [imp. & p. p. {Scorned} (sk[^o]rnd); p. pr. & vb. n. {Scoring}.] [OE. scornen, scarnen, schornen, OF. escarnir, escharnir. See {Scorn}, n.] 1. To hold in extreme contempt; to reject as unworthy of regard; to despise; to contemn; to… … The Collaborative International Dictionary of English
Scorn — is a feeling of contempt or disdain for something or somebody; to despise. Scorn may also refer to:Music * Scorn (band) * Scorn of the Women , an album by Weddings Parties Anything * Scorn Defeat , an album by Sigh * Forever Scorned , an album by … Wikipedia
scorn — scorn·er; scorn·ful; scorn; scorn·ful·ly; scorn·ful·ness; … English syllables
scorn´ful|ness — scorn|ful «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun … Useful english dictionary
scorn´ful|ly — scorn|ful «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun … Useful english dictionary
scorn|ful — «SKRN fuhl», adjective. showing contempt; mocking; full of scorn: »He spoke of our old car in a scornful voice. SYNONYM(S): disdainful, derisive, contemptuous. –scorn´ful|ly, adverb. –scorn´ful|ness, noun … Useful english dictionary
Scorn — Pays d’origine Birmingham, Angleterre Royaume Uni Genre musical Dub, Musique industrielle … Wikipédia en Français
scorn — [skôrn] n. [ME < OFr escharn < escharnir, to scorn < Gmc base akin to OHG skernon, to mock, scern, a joke < IE base * (s)ker , to leap, jump about > Gr skairein, to jump, dance] 1. extreme, often indignant, contempt for someone or… … English World dictionary